ଭୁବନେଶ୍ୱର: ଚାଷୀଙ୍କ ପ୍ରତି ବିଜେପି ସରକାରଙ୍କ ସାବତ ପୁଅ ବ୍ୟବହାରକୁ ନେଇ କଂଗ୍ରେସ ଭବନଠାରେ ଏକ ସାମ୍ବାଦିକ ସମ୍ମିଳନୀ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୋଇଥିଲା l ଏଥିରେ ଡଃ ହମିଦ ହୁସେନ ଏଆଇସିସି (AICC) ମୁଖପାତ୍ର ତଥା ଭାରତ ସରକାରଙ୍କ କୃଷି ମନ୍ତ୍ରଣାଳୟର ପୂର୍ବତନ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ, ପୂର୍ବତନ ବିଧାୟିକା ସିପ୍ରା ମଲ୍ଲିକ ଓ ପୂର୍ବତନ ବିଧାୟକ କୃଷ୍ଣ ଚନ୍ଦ୍ର ସଗରିଆ ଯୋଗଦେଇ ନିଜର ମତାମତ ଉପସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ l ମୁଖପାତ୍ର ଡ଼ ହୁସେନ କହିଥିଲେ, ଓଡ଼ିଶା ସରକାରଙ୍କର ଚାଷୀମାନଙ୍କୁ ହଇରାଣ କରିବାର ଏକ ବହୁମୁଖୀ ଆଭିମୁଖ୍ୟ ରହିଛି – ମୁଖ୍ୟତଃ ଏମଏସପି (MSP), ବୋନସ, ବୀମା ଏବଂ ସବସିଡିର ପ୍ରତିଶ୍ରୁତିବଦ୍ଧ ସହାୟତା ପୂରଣ ନକରିବା ଏବଂ ବହୁସ୍ତରୀୟ ଦୁର୍ନୀତି ତଥା ଶୋଷଣମୂଳକ କାର୍ଯ୍ୟକଳାପ ଯୋଗୁଁ ଏହା ଘଟୁଛି। ପ୍ରଥମ ଆକ୍ରମଣ ହେଉଛି ଚାଷୀଙ୍କ ପଞ୍ଜୀକରଣର ଏକ ଜଟିଳ ପ୍ରକ୍ରିୟା ମାଧ୍ୟମରେ, ଯାହା ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି କରାଯାଉଛି। ପ୍ରତିଥର ଏହି ବିଷୟକୁ ଅଧିକ ଜଟିଳ କରିବା ପାଇଁ ନୂଆ ଏବଂ କଠିନ ସର୍ତ୍ତ ଅଣାଯାଉଛି। ଜମି ଚାଷୋପଯୋଗୀ ହୋଇନଥାଇପାରେ କିମ୍ବା ବିକ୍ରି ହୋଇଯାଇଥାଇପାରେ ବୋଲି ବାହାନା କରି ଏହି ନୂତନ ପଞ୍ଜୀକରଣ କରାଯାଉଛି। ଏହା ଅଯୌକ୍ତିକ, କାରଣ ସମସ୍ତ ବିକ୍ରି ପଞ୍ଜୀକରଣ ରେଜିଷ୍ଟ୍ରି ଅଫିସ ମାଧ୍ୟମରେ କରାଯାଏ ଏବଂ ସରକାରଙ୍କ ପାଖରେ ପୂର୍ବରୁ ହିଁ ଏହି ସୂଚନା ଥାଏ ଓ ସେ ସେହି ଜମିକୁ ସ୍ୱତଃ ପ୍ରବୃତ୍ତ ଭାବେ ବାଦ୍ ଦେଇପାରିବେ। ଅନ୍ୟଥା କ୍ରେତା ମଧ୍ୟ ଜମି ବଦଳରେ ଟୋକନ ପାଇଁ ପଞ୍ଜୀକରଣ କରିଥାନ୍ତି। ଆର.ଆଇ. (RI) ମଧ୍ୟ ଜମି ଚାଷ ନହେବା ସମ୍ପର୍କରେ ସହଜରେ ସୂଚନା ପ୍ରଦାନ କରିପାରିବେ। ତେଣୁ ଟୋକନ ଜାରି କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରତିବର୍ଷ ପଞ୍ଜୀକରଣ କରିବାର କୌଣସି ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ। ଏହା ବଦଳରେ ପ୍ରତିବର୍ଷ ସାମାନ୍ୟ ସଂଶୋଧନ କଲେ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ ହୋଇପାରିବ। ଅଧିକନ୍ତୁ, ପଞ୍ଜୀକରଣ ପାଇଁ ଅନେକ ଦସ୍ତାବିଜ ସହିତ ଏକ ଜଟିଳ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଦେଇ ଗତି କରିବାକୁ ପଡ଼ିଥାଏ, ଯାହାକୁ ଏଡ଼ାଇ ଦିଆଯାଇପାରିବ। ଦିଆଯାଇଥିବା ସମୟ ମଧ୍ୟ ବହୁତ କମ୍, ଯାହା ବିଶେଷ କରି ଚାଷ ସମୟରେ ଆସିଥାଏ, ଯେତେବେଳେ ଚାଷୀମାନେ ବିଲରେ ବ୍ୟସ୍ତ ଥାନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ନିଜ ବିଲ ବାଡ଼ି ଛାଡ଼ି ଦସ୍ତାବିଜ ସଂଗ୍ରହ ଏବଂ ପଞ୍ଜୀକରଣ ପାଇଁ ଲାଇନରେ ଛିଡ଼ା ହେବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜିଲ୍ଲାରେ ଚାଷୀମାନେ ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଧରି ଏହି କାରଣରୁ ଗମ୍ଭୀର ସମସ୍ୟାର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଉଛନ୍ତି। ଉଦାହରଣ ସ୍ୱରୂପ, ଏହି ବର୍ଷ ଓଡ଼ିଶାର ଭାତହାଣ୍ଡି କୁହାଯାଉଥିବା ବରଗଡ଼ ଜିଲ୍ଲାରେ ଗତବର୍ଷର ୧ ଲକ୍ଷ ୭୪ ହଜାର ଚାଷୀଙ୍କ ପଞ୍ଜୀକରଣ ତୁଳନାରେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମାତ୍ର ୧୪,୦୦୦ ପଞ୍ଜୀକରଣ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଛି। ସବୁ ଜିଲ୍ଲାରେ କାହାଣୀ ସମାନ।
ଏହା ବ୍ୟତୀତ, ଏଗ୍ରି-ଷ୍ଟାକ୍ (Agri-stack) ଚାଷୀଙ୍କ ଦୁର୍ଦ୍ଦଶାକୁ ଆହୁରି ବଢ଼ାଇ ଦେଇଛି। ଚାଷୀଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ପରିଚୟ ପତ୍ର ଜାରି କରିବା ଏବଂ ଟୋକନ ଜାରି ପାଇଁ ଚାଷୀଙ୍କ ପଞ୍ଜୀକରଣ ସହ ଏହାକୁ ସଂଯୋଗ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏହା ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରାଯାଇଛି। ଏହା ପୁଣି ଆର.ଓ.ଆର. (ROR – ଜମି ପଟ୍ଟା) ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ। ଯଦି ଆର.ଓ.ଆର. ରେ ନାମ ନଥାଏ, ତେବେ କାର୍ଡ ଜାରି କରାଯାଏ ନାହିଁ। ଜମିର ସ୍ଥାୟୀ ବନ୍ଦୋବସ୍ତ 1972 ମସିହାରେ କରାଯାଇଥିଲା ଏବଂ ତା’ ପରଠାରୁ କୌଣସି ବନ୍ଦୋବସ୍ତ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଆରମ୍ଭ ହୋଇନାହିଁ। ଏଭଳି ୨୫% ରୁ ଅଧିକ ଜମି ଅଛି ଯେଉଁଠାରେ ଜମିଗୁଡ଼ିକ ମାତାପିତା ଏବଂ ଜେଜେବାପା/ଆଈଙ୍କ ନାମରେ ରହିଛି, ଯେଉଁମାନେ କି ବହୁ ପୂର୍ବରୁ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେଣି। ସମ୍ପତ୍ତି ଭାଗବଣ୍ଟା କରାଯାଇ ନାହିଁ। ଏହା ସରକାରଙ୍କ ପାଖରେ ମୃତ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ନାମରେ ପରିଚୟ ପତ୍ର ଜାରି କରିବା ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ବିକଳ୍ପ ଛାଡୁନାହିଁ। ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ବିଡ଼ମ୍ବନା ଏବଂ ହାସ୍ୟାସ୍ପଦ। ଅନେକ କ୍ଷେତ୍ରରେ ସେହି ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଜୀବିତ ଥିବା ସମୟରେ ଆଧାର କାର୍ଡର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ହିଁ ନଥିଲା ଏବଂ ଏବେ ଆଧାର କାର୍ଡର ନକଲ ମାଗିବା ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଉପହାସ କରୁଛି।
ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟାର ସରଳୀକରଣ ଆବଶ୍ୟକ ଏବଂ ପ୍ରକୃତ ଦାୟାଦମାନଙ୍କୁ କାର୍ଡ ଜାରି କରିବା ପାଇଁ କେବଳ ସାଧାରଣ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ପ୍ରମାଣପତ୍ର (Legal Heir Certificate) ହିଁ ଯଥେଷ୍ଟ ହେବା ଉଚିତ। ଜମି ରେକର୍ଡ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ସଂଶୋଧନ ନହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ଏଗ୍ରି-ଷ୍ଟାକକୁ ସରକାରଙ୍କୁ ଧାନ ବିକ୍ରି ପାଇଁ ଟୋକନ ଜାରି କରିବା ପ୍ରକ୍ରିୟା ସହ ସଂଯୋଗ କରାଯିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଏହା ରାଜସ୍ୱ ବିଭାଗର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ, ଯେଉଁଥିରୁ ଏହା ଦୂରେଇ ଯାଉଛି। ରେକର୍ଡ ଅପଡେଟ୍ ନହେବା ଏବଂ ଜୀବିତ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ନାମରେ ଜମି ସଠିକ୍ ଭାବେ ପଞ୍ଜୀକୃତ ନହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୂର୍ବ ପ୍ରଥାକୁ ଅନୁସରଣ କରାଯିବା ଉଚିତ। ସବୁଠାରୁ ସରଳ ଉପାୟ ହେଉଛି ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ପ୍ରମାଣପତ୍ର ଆଧାରରେ ସମ୍ପତ୍ତିର ସମସ୍ତ ଅଂଶୀଦାରଙ୍କ ପଞ୍ଜୀକରଣ କରିବା। ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରାପ୍ୟ ଅଂଶକୁ ବିଚାରକୁ ନିଆଯାଇ ସେହି ଅନୁଯାୟୀ ଟୋକନ ଜାରି କରାଯାଉ, କାରଣ ଯୌଥ ପରିବାରରେ ଅନେକ ବିବାଦ ରହିଛି। ସେହି ପ୍ରଥା ହିଁ ଥିଲା ଯାହାକୁ ସୁରୁଖୁରୁରେ କାର୍ଯ୍ୟ ପରିଚାଳନା ପାଇଁ ବଜାୟ ରଖିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଅନ୍ୟ ଏକ ଦିଗ ହେଉଛି ଭାଗଚାଷୀଙ୍କ ପଞ୍ଜୀକରଣର ବାଧ୍ୟତାମୂଳକ ବ୍ୟବସ୍ଥା। ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ, ଜମି ମାଲିକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚାଷୀଙ୍କ ସପକ୍ଷରେ ସରଳ ଫର୍ମ ସ୍ୱାକ୍ଷର କରାଯାଉଥିଲା, ଯଦ୍ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକୃତ ଚାଷୀମାନେ ଟୋକନ ପାଉଥିଲେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଉତ୍ପାଦ ବିକ୍ରି କରିବା ସହ ବୀମା, ସାର ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସୁବିଧା ପାଇବାକୁ ସକ୍ଷମ ହେଉଥିଲେ। ଏହା ପ୍ରକୃତରେ ଜମି ଚାଷ କରୁଥିବା ଅନେକ ଚାଷୀଙ୍କ ପାଇଁ ଅସୁବିଧା ସୃଷ୍ଟି କରୁଛି। ଚାଷୀମାନଙ୍କୁ ସରକାରୀ ନିୟମକାନୁନରେ ଛନ୍ଦି ରଖିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ, ବିଶେଷ କରି ଚାରିଆଡ଼େ ବନ୍ୟା ଯୋଗୁଁ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିବା ଏହି ଦୁର୍ଦ୍ଦଶା ସମୟରେ ସେମାନଙ୍କୁ ସୁବିଧା ସୁଯୋଗ ଯୋଗାଇ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ।
ଏହା ସହିତ ସାର ବଣ୍ଟନରେ ବ୍ୟାପକ ଦୁର୍ନୀତି ଏବଂ ଅପାରଗ ବ୍ୟବସ୍ଥା ମଧ୍ୟ ଯୋଡ଼ି ହୋଇଛି। ଭାରତର ସୋଟ ସାର ଆବଶ୍ୟକତା ୪୦ ନିୟୁତ ମେଟ୍ରିକ ଟନ, ଯେଉଁଥିରେ ୟୁରିଆ, ଡିଏପି (DAP) ଏବଂ ଗ୍ରୋମୋର (Gromor) ସାମିଲ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ କି ଏହା କେବଳ ୩୦ ନିୟୁତ ମେଟ୍ରିକ ଟନ ପରିଚାଳନା କରିପାରୁଛି। ଏଥିରେ ୧୦ ନିୟୁତ ଟନ ସାରର ଅଭାବ ରହିଛି। ସାର ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସଂସଦୀୟ ବିବୃତିରେ ଦାବି କରାଯାଇଛି ଯେ କେନ୍ଦ୍ର ଓଡ଼ିଶାକୁ ୪.୭ ନିୟୁତ ମେଟ୍ରିକ ଟନ ସାର ଜାରି କରିଛି। ଯଦି ଏହା ସତ୍ୟ ହୋଇଥାନ୍ତା, ତେବେ ପ୍ୟାକ୍ସ (PACS), ମାର୍କଫେଡ୍ (MARKFED) ଏବଂ ଅନୁମୋଦିତ ଖୁଚୁରା ବ୍ୟବସାୟୀଙ୍କ ପାଖରେ ସାରର ଏତେ ବଡ଼ ଅଭାବ କାହିଁକି ଅଛି ଏବଂ ଖୋଲା ବଜାରରେ ଖୁଚୁରା ବ୍ୟବସାୟୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ୫୦ କିଲୋଗ୍ରାମର ୟୁରିଆ ବ୍ୟାଗ୍ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ମୂଲ୍ୟ ୨୬୫ ଟଙ୍କା ବଦଳରେ ୬୦୦ ରୁ ୮୦୦ ଟଙ୍କାରେ କାହିଁକି ବିକ୍ରି ହେଉଛି? କୋରାପୁଟର ଆଦିବାସୀ ଅଞ୍ଚଳରୁ ମିଳିଥିବା ରିପୋର୍ଟ ଅନୁଯାୟୀ, ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ମୂଲ୍ୟ ୧୯୦୦ ଟଙ୍କା ବଦଳରେ ଗ୍ରୋମୋର ୩୦୦୦ ଟଙ୍କାରେ ବିକ୍ରି ହେଉଛି। ବଲାଙ୍ଗୀର, ବରଗଡ଼, କଳାହାଣ୍ଡି ଇତ୍ୟାଦିରୁ ରିପୋର୍ଟ ଆସିଛି ଯେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ମୂଲ୍ୟ ୧୨୦୦ ଟଙ୍କା ବଦଳରେ ଡିଏପି ପ୍ରତି ବ୍ୟାଗ୍ ୨୦୦୦ ଟଙ୍କାରେ ବିକ୍ରି ହେଉଛି ଏବଂ ଏହାର ଏକ ବଡ଼ ପରିମାଣ ଛତିଶଗଡ଼କୁ ଚୋରା ଚାଲାଣ କରାଯାଉଛି। ଉପକୂଳ ଓଡ଼ିଶା ମଧ୍ୟ ସମାନ ଭାବେ ପ୍ରଭାବିତ, କିନ୍ତୁ ପଶ୍ଚିମ ଓଡ଼ିଶା ଛତିଶଗଡ଼କୁ ସାର ଚୋରା ଚାଲାଣ ପାଇଁ ଏକ ସୁରକ୍ଷିତ ସ୍ଥାନ ପାଲଟିଛି।
ବିଭିନ୍ନ କାରଣ ଯୋଗୁଁ ଏହି ସମସ୍ୟା ବହୁ ଗୁଣିତ ହୋଇଛି। ଓଡ଼ିଶାରେ ଖରିଫ ସାର ଆବଶ୍ୟକତା ୭ ନିୟୁତ ମେଟ୍ରିକ ଟନ, କିନ୍ତୁ କେନ୍ଦ୍ର ସରକାରଙ୍କ ଯୋଗାଣ ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିଅଣ୍ଟିଆ। ଦ୍ୱିତୀୟତଃ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜିଲ୍ଲାକୁ ଏହାର ଅଂଶ କେବଳ କାଗଜପତ୍ରରେ ଆବଣ୍ଟନ କରାଯାଉଛି, ଯେତେବେଳେ କି ପ୍ରକୃତରେ ଏହା ମାଟିରେ ପହଞ୍ଚୁ ନାହିଁ। ଏକ ପ୍ରମୁଖ ଅଂଶ ମଝିରେ ହିଁ ଗାୟବ ହୋଇଯାଉଛି କାରଣ ଏହାକୁ ବାଟମାରଣା କରାଯାଉଛି। ଏହା ସହିତ ପ୍ୟାକ୍ସ (PACS) ବେଆଇନ ଭାବେ ଏହାର ଏକ ବଡ଼ ପରିମାଣ ଖୁଚୁରା ବ୍ୟବସାୟୀ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସାର ହୋଲସେଲରମାନଙ୍କୁ ଚୋରା ଚାଲାଣ କରୁଛି। ସରକାରୀ ସାର ଯୋଗାଣ ଅନୁମୋଦିତ ଖୁଚୁରା ବ୍ୟବସାୟୀଙ୍କୁ ଉପଲବ୍ଧ କରାଯାଉଛି ଯେଉଁମାନେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ମୂଲ୍ୟରେ ବିକ୍ରି କରିବା କଥା। ସେମାନେ କୃତ୍ରିମ ଅଭାବ ସୃଷ୍ଟି କରୁଛନ୍ତି ଏବଂ ଦୁଇ ଗୁଣ କିମ୍ବା ତିନି ଗୁଣ ମୂଲ୍ୟରେ ବିକ୍ରି କରୁଛନ୍ତି। ଜିଲ୍ଲା ସ୍ତରୀୟ ପ୍ରବର୍ତ୍ତନ ଏବଂ ଟାସ୍କ ଫୋର୍ସ ଅଧିକାରୀମାନେ ପ୍ୟାକ୍ସ ଅଧିକାରୀଙ୍କ ପରି କଳାବଜାରୀ ଏବଂ ଚୋରା ଚାଲାଣକାରୀଙ୍କ ସହ ହାତ ମିଳାଇଛନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଛି ଜଣ ଚଢ଼ାଉ କରି ୟୁରିଆର ବିପୁଳ ବେଆଇନ ମହଜୁଦ ଆବିଷ୍କାର କରିଛନ୍ତି। ଗଣମାଧ୍ୟମ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ କଭର କରିଛି। ସେମାନେ ସ୍ୱୀକାର କରୁଛନ୍ତି ଯେ ଏଥିରେ ମନ୍ତ୍ରୀ ଏବଂ ବରିଷ୍ଠ ବିଜେପି ନେତାମାନେ ସାମିଲ ଅଛନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଏଥିରେ ଅଂଶ ରହିଛି। ଲୋକଙ୍କ ସେବା କରିବାକୁ ଥିବା ରାଜନୈତିକ କାର୍ଯ୍ୟନିର୍ବାହୀ ଏବଂ ଅମଲାତନ୍ତ୍ର, ଚାଷୀଙ୍କ ଶୋଷଣର ମାଧ୍ୟମ ସାଜିଛନ୍ତି।
ଚାଷୀଙ୍କ ଗଭୀର କ୍ଷତରେ ଲୁଣ ଛିଞ୍ଚି କୃଷିମନ୍ତ୍ରୀ ଏବଂ ନାଗରିକ ଯୋଗାଣ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଚାଷୀଙ୍କ ପ୍ରତି ଉଦାସୀନ ଏବଂ ଦାୟିତ୍ୱହୀନ ମନୋଭାବ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରି ଉତ୍ତେଜନାମୂଳକ ବିବୃତି ଦେଉଛନ୍ତି। କୃଷି ମନ୍ତ୍ରୀ କହିଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ଗଞ୍ଜେଇ ଚାଷ କରୁଛନ୍ତି ଏବଂ ବନ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଭାବିତ ଫସଲଗୁଡ଼ିକୁ ୟୁରିଆ ବ୍ୟବସ୍ଥାରୁ ବାଦ୍ ଦିଆଯିବ ବୋଲି କହିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ନିନ୍ଦନୀୟ !! ଏହା ଦର୍ଶାଉଛି ଯେ ସରକାରଙ୍କ ପାଖରେ ଗଞ୍ଜେଇ ଚାଷୀଙ୍କ ସୂଚନା ରହିଛି, ତେବେ ଏହାକୁ ରୋକିବା ପାଇଁ ସେ କଣ ପଦକ୍ଷେପ ନେଉଛନ୍ତି? ଚାଷୀମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ସହ ସମାନ କରିବା ଚାଷୀଙ୍କ ପ୍ରତି ଏକ ଅପମାନ। ଦାୟିତ୍ୱହୀନ ଏବଂ ନିନ୍ଦନୀୟ ବ୍ୟକ୍ତବ୍ୟ – ଏକ ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପାଇଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଶୋଭନୀୟ। ଅଧିକନ୍ତୁ, ଯଦି ସରକାର ବନ୍ୟା ପ୍ରଭାବିତ ଚାଷୀଙ୍କ ବିଷୟରେ ଅବଗତ ଅଛନ୍ତି, ତେବେ ସେମାନଙ୍କୁ ତୁରନ୍ତ କ୍ଷତିପୂରଣ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତୁ। ଆଂଶିକ ପ୍ରଭାବିତ ଚାଷ ଜମି ମଧ୍ୟ ଅନ୍ତତଃ ପକ୍ଷେ କ୍ଷତି ଭରଣା କରିବା ପାଇଁ ସାର ପାଇବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ହେବା ଉଚିତ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଚାଷୀଙ୍କ ପାଖରେ ସେମାନଙ୍କ ଜମି ପରିମାଣ ଅନୁପାତରେ ଟୋକନ ପହଞ୍ଚିବା ନିଶ୍ଚିତ କରାଯିବା ଉଚିତ। ଆନ୍ଧ୍ର ବ୍ୟବସାୟୀଙ୍କ ନିକଟରେ ଚାଷୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କ୍ୱିଣ୍ଟାଲ ପ୍ରତି ୧୫୦୦ ରୁ ୧୭୦୦ ଟଙ୍କାରେ ଧାନର ଅଭାବୀ ବିକ୍ରିର ଗତ ବର୍ଷର କାହାଣୀ ଯେପରି ପୁନରାବୃତ୍ତି ନହୁଏ, ତାହା ସରକାର ନିଶ୍ଚିତ କରିବା ଉଚିତ। ଏଫଏକ୍ୟୁ (FAQ) ଆଧାରରେ ଓଜନ କାଟି ଚାଷୀଙ୍କୁ ଶୋଷଣ କରୁଥିବା ପ୍ୟାକ୍ସ ଏବଂ ରାଇସ୍ ମିଲ୍ ମାଲିକମାନଙ୍କ ବେଆଇନ ମଧୁଚନ୍ଦ୍ରିକାକୁ ତୁରନ୍ତ ବନ୍ଦ କରାଯାଉ। ସ୍ୱଚ୍ଛତା ବଜାୟ ରଖାଯାଉ ଏବଂ ଚାଷୀଙ୍କ ତାଲିକା ଓ ଟୋକନ ସଠିକ୍ ଭାବେ ପ୍ରଦର୍ଶିତ କରାଯାଉ ଏବଂ ଅଭିଯୋଗଗୁଡ଼ିକର ବିଚାରପୂର୍ବକ ତଥା ତୁରନ୍ତ ସମାଧାନ କରାଯାଉ।
ରାଜ୍ୟରେ ଅନ୍ତତଃ ପକ୍ଷେ ପଚିଶ ଲକ୍ଷ ଚାଷୀ ପ୍ରଭାବିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ଫସଲ ହାନିର ସଠିକ୍ ଆକଳନ କରାଯାଇ କ୍ଷତିପୂରଣ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ସହାୟତା ଯୋଗାଇ ଦିଆଯାଉ। ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଫସଲ ହାନି ଏବଂ ଗୃହପାଳିତ ପଶୁ ତଥା ଘରୋଇ ସାମଗ୍ରୀ ଓ ଘରର କ୍ଷୟକ୍ଷତିର କୌଣସି ବାସ୍ତବ ଆକଳନ କରାଯାଇ ନାହିଁ। ସରକାର ଦାୟିତ୍ୱବାନ ଭାବେ ଆଚରଣ କରିବା ଉଚିତ ଏବଂ କେନ୍ଦ୍ରୀୟ ସହାୟତା ମଧ୍ୟ ମାଗିବା ଆବଶ୍ୟକ। ସଠିକ୍ ସରକାରୀ ପ୍ରଚେଷ୍ଟା ଅଭାବରୁ, କଂଗ୍ରେସ ଦଳ ଓପିସିସି ସଭାପତି ଭକ୍ତ ଚରଣ ଦାସଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଅନେକ ମରୁଡ଼ି ପ୍ରଭାବିତ ଅଞ୍ଚଳ – ବିଶେଷ କରି ମୟୂରଭଞ୍ଜ, କେନ୍ଦୁଝର, ଭଦ୍ରକ, ଯାଜପୁର, ବାଲେଶ୍ୱର ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜିଲ୍ଲାରେ ବ୍ୟାପକ ସହାୟତା କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲା। ଏବେ ସରକାର ନିଜ ଦାୟିତ୍ୱରୁ ଦୂରେଇ ଯିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ ବୋଲି ଡ଼ ହୁସେନ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ l ଏହି ସାମ୍ବାଦିକ ସମ୍ମିଳନୀରେ ପୂର୍ବତନ ବିଧାୟିକା ଶ୍ରୀମତୀ ଶିପ୍ରା ମଲ୍ଲିକ ଏବଂ ଶ୍ରୀ କୃଷ୍ଣ ସଗରିଆ ନିଜ ବକ୍ତବ୍ୟରେ କହିଥିଲେ ଯେ, ବନ୍ୟା ପ୍ରଭାବିତ ଅଞ୍ଚଳ ପାଇଁ କଂଗ୍ରେସ ଦଳର ସତ୍ୟ ଅନୁସନ୍ଧାନକାରୀ ଦଳର (fact-finding team) ସଦସ୍ୟ ଥିବା ଶ୍ରୀ ସଗରିଆ କହିଛନ୍ତି ଯେ ବିଜେପି କିମ୍ବା ସରକାର ପ୍ରଭାବିତ ଲୋକଙ୍କ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚି ନାହାନ୍ତି। ଲୋକମାନେ ନିଜେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକୁ ଚାଲିଆସିଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ସେମାନେ ବିନା ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାଣିରେ ରହିଥିଲେ। କଂଗ୍ରେସ ଦଳର ସହାୟତା ଦଳ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜିଲ୍ଲାକୁ ଯାଇ ବଡ଼ ଆକାରର ପ୍ଲାଷ୍ଟିକ ସିଟ୍, ଗୁଡ଼, ଚାଉଳ ଏବଂ ଚୁଡ଼ା ବଣ୍ଟନ କରିଥିଲେ। ବର୍ତ୍ତମାନ ତୁରନ୍ତ ଥଇଥାନ ଏବଂ ଫସଲ ହାନି ପାଇଁ କ୍ଷତିପୂରଣର ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି। ଶ୍ରୀମତୀ ଶିପ୍ରା ମଲ୍ଲିକ ଗମ୍ଭୀର ଭାବେ ବନ୍ୟା ପ୍ରଭାବିତ ଅଞ୍ଚଳର ଅନ୍ୟ ଜିଲ୍ଲାଗୁଡ଼ିକୁ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରିବାକୁ ଦୃଷ୍ଟି ଆକର୍ଷଣ କରିଥିଲେ। ସେ କହିଛନ୍ତି ଯେ କେନ୍ଦ୍ରାପଡ଼ାରେ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟାପକ ବିପର୍ଯ୍ୟୟ ଘଟିଛି, ଯେଉଁଠାରେ ସରକାରଙ୍କ କୌଣସି ସହାୟତା ବ୍ୟବସ୍ଥା ନଥାଇ ହଜାର ହଜାର ଲୋକ ବିସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ଭିତରକନିକା ଅଞ୍ଚଳର ଉପର ମୁଣ୍ଡକୁ କୁମ୍ଭୀରମାନେ ଚାଲିଆସିଛନ୍ତି, ତେଣୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଚିହ୍ନଟ କରି, ଉଦ୍ଧାର କରିବା ଏବଂ ମାନବ ଜୀବନ ରକ୍ଷା କରିବାର ଜରୁରୀ ଆବଶ୍ୟକତା ରହିଛି ବୋଲି ପୂର୍ବତନ ବିଧାୟିକା ଏବଂ ବିଧାୟକ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି।
