ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଶ୍ରୀ ନରେନ୍ଦ୍ର ମୋଦୀ ଆଜି ନୂଆଦିଲ୍ଲୀର ଭାରତ ମଣ୍ଡପମ୍ଠାରେ ୟୁନିଅନ୍ ପବ୍ଲିକ୍ ସର୍ଭିସ୍ କମିଶନ୍ (ୟୁପିଏସସି)ର ଶତବାର୍ଷିକୀ ସମାରୋହରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। ନିଜ ଭାଷଣରେ ଏହି ଶତବାର୍ଷିକୀ ପଛରେ ଥିବା ଗଭୀର ଐତିହ୍ୟ ଉପରେ ସେ ଆଲୋକପାତ କରିଥିଲେ। ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ କହିଥିଲେ ଯେ, ଏହି ୧୦୦ ବର୍ଷିଆ ଉତ୍ସବ ପ୍ରକୃତରେ ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଯୁବକ-ଯୁବତୀଙ୍କ ବିଶାଳ ଆକାଂକ୍ଷା ଏବଂ ଏହି ସଂସ୍ଥା ପ୍ରତି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭାରତୀୟଙ୍କ ଅଟଳ ବିଶ୍ୱାସର ଏକ ପର୍ବ ଅଟେ। ପିଢ଼ି, ସରକାର, ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା ଏବଂ ପାଠ୍ୟକ୍ରମରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ସତ୍ତ୍ୱେ ଏହି ସଂସ୍ଥାର ନିରନ୍ତର ବିଶ୍ୱସନୀୟତାକୁ ସେ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ। ଏହି ଅବସରରେ ଏକ ସ୍ମାରକୀ ଡାକ ଟିକଟ, ଏକ ସ୍ୱତନ୍ତ୍ର ମୁଦ୍ରା ଓ ୧୦୦ଟି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ମାମଲାର ରାୟ (କେସ୍ ଲ) ସଂକଳନର ଉନ୍ମୋଚନକୁ ସ୍ୱାଗତ କରିଥିଲେ। ସ୍ୱାଧୀନତା ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟର ପ୍ରମୁଖ ଆହ୍ୱାନଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ଆଲୋକପାତ କରି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ସର୍ଦ୍ଦାର ବଲ୍ଲଭଭାଇ ପଟେଲଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଞ୍ଜଳି ଅର୍ପଣ କରିଥିଲେ। ଦେଶର ସ୍ୱାଧୀନତା ରକ୍ଷା ଏବଂ ନବଗଠିତ ରାଷ୍ଟ୍ରର ସୁଚାରୁ ପରିଚାଳନା ପାଇଁ ଅତ୍ୟାବଶ୍ୟକ ‘ଷ୍ଟିଲ୍ ଫ୍ରେମ୍’ (ଏକ ସୁଦୃଢ଼ ପ୍ରଶାସନିକ ବ୍ୟବସ୍ଥା) ଗଠନ କରିବାରେ ସର୍ଦ୍ଦାର ପଟେଲଙ୍କ ଭୂମିକା ସମ୍ପର୍କରେ ସେ ଆଲୋକପାତ କରିଥିଲେ। ସେ ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥାର ରୂପାନ୍ତର ଓ ସୁଦୃଢ଼ୀକରଣ ମାଧ୍ୟମରେ ଏହାକୁ ସ୍ୱାଧୀନ ଭାରତର ଏକ ମୁଖ୍ୟ ସ୍ତମ୍ଭ ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିବାରୁ ସର୍ଦ୍ଦାର ପଟେଲଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ। ସର୍ଦ୍ଦାର ପଟେଲ ହିଁ ଦେଶର ପୁନର୍ଗଠନ ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ‘ଷ୍ଟିଲ୍ ଫ୍ରେମ୍’ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ ବୋଲି ଶ୍ରୀ ମୋଦୀ କହିଥିଲେ।
୧୯୨୬ ମସିହାରେ ବ୍ରିଟିଶ ଶାସନ ସମୟରେ ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନର ଆରମ୍ଭ ଏବଂ ସ୍ୱାଧୀନତା ପରବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ ଏହାର ବିକାଶ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପାର୍ଥକ୍ୟକୁ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଦର୍ଶାଇଥିଲେ। କହିଥିଲେ ଯେ, ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥା ଏକ ସ୍ୱାଧୀନ ରାଷ୍ଟ୍ରର ଆକାଂକ୍ଷା ପୂରଣ ଦିଗରେ ନିଜର ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ସଫଳତାର ସହ ପୁନଃନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କରିଛି। ୟୁପିଏସସି ନିଜର ଐତିହାସିକ ଦାୟିତ୍ୱକୁ ପ୍ରଶଂସନୀୟ ଭାବେ ତୁଲାଇ ଆସିଛି ବୋଲି ସ୍ୱୀକାର କରିବା ସହିତ, ସେ ଦେଶ ସମ୍ମୁଖରେ ଥିବା ଆଗାମୀ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ୨୫ ବର୍ଷ ଉପରେ ବିଶେଷ ଧ୍ୟାନ ଦେବାର ଆବଶ୍ୟକତା ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱାରୋପ କରିଥିଲେ। ତେଣୁ, ଆଜି ମୁଁ ମୋର ବକ୍ତବ୍ୟକୁ ଏହି ଦିଗ ଉପରେ ହିଁ କେନ୍ଦ୍ରିତ କରିବି ବୋଲି ସେ କହିଥିଲେ। ‘ବିକଶିତ ଭାରତ’ ର ଲକ୍ଷ୍ୟ ହାସଲ କରିବାରେ ଚୟନ ଆୟୋଗର ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଭୂମିକା ଉପରେ ସେ ଆଲୋକପାତ କରିଥିଲେ। ଆଜି ଚୟନ କରାଯାଉଥିବା ଯୁବବର୍ଗ ଦେଶର ଭବିଷ୍ୟତର ମୁଖ୍ୟ ନିର୍ମାତା ତଥା ମୁଖ୍ୟ ହିତାଧିକାରୀ ହେବେ ବୋଲି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ କହିଥିଲେ। ସେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଥିଲେ ଯେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଚୟନ ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ଦେଶ ଓ ନାଗରିକଙ୍କୁ ପ୍ରାଥମିକତା ଦେବାର ଦ୍ୱୈତ ମାନଦଣ୍ଡ ଆଧାରରେ କଠୋର ଭାବେ ମୂଲ୍ୟାଙ୍କନ କରାଯିବା ଉଚିତ୍। ଯେତେବେଳେ ଏହି ଭାବନା ସହିତ ଅନୁପ୍ରାଣିତ ପ୍ରାର୍ଥୀମାନେ ଚୟନିତ ହୁଅନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଜାତୀୟ ଲକ୍ଷ୍ୟ ହାସଲ କରିବା ଅଧିକ ସହଜ ଓ ସୁଗମ ହୋଇଯାଏ।
୨୦୪୭ ମସିହାର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭିନ୍ନ ସାମାଜିକ – ଅର୍ଥନୈତିକ ପରିବେଶର କଳ୍ପନା କରି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ବୁଝାଇଥିଲେ ଯେ ଦ୍ରୁତ ସହରୀକରଣ ଏବଂ ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳ ଓ ସହରାଞ୍ଚଳ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ବ୍ୟବଧାନ କମିବା ଯୋଗୁଁ ଯୁବବର୍ଗଙ୍କ ଆକାଂକ୍ଷା ଯଥେଷ୍ଟ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବ। ସେ ଚେତାବନୀ ଦେଇଥିଲେ ଯେ ପାରମ୍ପରିକ ସେବା ଯୋଗାଣ ମଡେଲଗୁଡ଼ିକୁ ଏକ ତୁରନ୍ତ-ବିତରଣ ବିଶ୍ୱର ଗତି ସହିତ ମେଳ ଖାଇବା ଆବଶ୍ୟକ ଯେଉଁଠାରେ ନାଗରିକମାନେ ଏଆଇ ଦ୍ୱାରା ପରିଚାଳିତ ଦ୍ରୁତ, ବାସ୍ତବ-ସମୟ ସମାଧାନ ଦାବି କରନ୍ତି। ଚିନ୍ତାଧାରାରେ ଏହି ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆମର ପ୍ରଶାସନିକ ସେବା କ୍ଷେତ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ନୂତନ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆଣିବା ଆବଶ୍ୟକ କରିଥାଏ। ନିଯୁକ୍ତି ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରେ ଏକ ମୌଳିକ ପରିବର୍ତ୍ତନର ଆହ୍ୱାନ ଦେଇ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଗୁରୁତ୍ୱାରୋପ କରିଥିଲେ ଯେ ଚୟନ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ କେବଳ ପୁସ୍ତକଗତ ଜ୍ଞାନର ଆକଳନ କରାଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ବରଂ ପ୍ରାର୍ଥୀଙ୍କ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ପ୍ରେରଣାକୁ ମଧ୍ୟ ବିଚାରକୁ ନିଆଯିବା ଦରକାର। ଯାହାଫଳରେ ସେମାନେ କେବଳ ସରକାରୀ ପଦବୀ ହାସଲ କରିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ଜନସେବା ଭାବନା ଦ୍ୱାରା ଅନୁପ୍ରାଣିତ ହେବେ। ସଠିକ୍ ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ପ୍ରେରଣା ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଚୟନ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହେଉଥିବା ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ଆଶା ଓ ଆକାଂକ୍ଷା ସହିତ ଖାପ ଖୁଆଇ ଚଳିବା ପ୍ରଶାସନ ପାଇଁ ବହୁତ ସହଜ ହୋଇଥାଏ। ତେଣୁ, ଭବିଷ୍ୟତର ଆବଶ୍ୟକତା ସହିତ ତାଳମେଳ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଆମକୁ ଆମର ଚୟନ ମାନଦଣ୍ଡ ଏବଂ ନିଯୁକ୍ତି ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆଣିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
ନୂତନ ପ୍ରଶାସନିକ ଅଧିକାରୀମାନଙ୍କ ସହ ନିଜର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଆଲୋଚନାକୁ ଆଧାର କରି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ପରାମର୍ଶ ଦେଇଥିଲେ ଯେ ପ୍ରଶିକ୍ଷଣ ନେଉଥିବା ଅଧିକାରୀମାନେ ସେମାନଙ୍କ ସେବା ପଛର ମୂଳ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ବା ପ୍ରେରଣାକୁ ଲିପିବଦ୍ଧ କରି ରଖିବା ଉଚିତ୍। ଏହା ସେମାନଙ୍କୁ ଭବିଷ୍ୟତରେ ଆହ୍ୱାନ ଓ ଦାୟିତ୍ୱ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବା ସମୟରେ ନିଜର ଆତ୍ମ-ମୂଲ୍ୟାଙ୍କନ କରିବାରେ ସହାୟକ ହେବ। ସେ ୟୁପିଏସସି ଏବଂ ରାଜ୍ୟ ଆୟୋଗଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାର୍ଥୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏଭଳି ଆତ୍ମ-ସମୀକ୍ଷା ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଏକ ଯୋଜନାବଦ୍ଧ ରୂପ ଦେବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିଥିଲେ। ୟୁପିଏସସି ଏବଂ ରାଜ୍ୟ ଆୟୋଗଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ଏକ ବ୍ୟବସ୍ଥା ବିକାଶ କରିବା ବିଷୟରେ ବିଚାର କରିପାରନ୍ତି। ଅତୀତର ପୁରୁଣା ‘ମାଈ-ବାପ୍’ (ଶାସକ-ପ୍ରଜା) ଶାସନ ମାନସିକତାକୁ ପରିତ୍ୟାଗ କରି, ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ‘ନାଗରିକ ଦେବୋ ଭବ’ – ଅର୍ଥାତ୍ ନାଗରିକଙ୍କୁ ଦେବତା ତୁଲ୍ୟ ମାନ୍ୟତା ଦେବାର ମୌଳିକ ନୀତି ଉପରେ ଆଧାରିତ ଏକ ଆଧୁନିକ ପ୍ରଶାସନିକ ଯୁଗର ଶୁଭାରମ୍ଭ କରିଛନ୍ତି। ସେ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ ଯେ ନାଗରିକଙ୍କ ସେବାକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରାଥମିକତା ଦେବା ହିଁ ଏକବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଶାସନ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ମୂଳମନ୍ତ୍ର। ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଦେଶର ନାଗରିକ ଆମ ପାଇଁ କୌଣସି ଦେବତାଙ୍କଠାରୁ କମ୍ ନୁହଁନ୍ତି।
ଆଧୁନିକ ପ୍ରଶାସନ ପାଇଁ ନୂତନ କାର୍ଯ୍ୟ ସଂସ୍କୃତିକୁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ କହିଥିଲେ ଯେ ଏକବିଂଶ ଶତାବ୍ଦୀର ଭାରତ ଏକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନୂତନ କାର୍ଯ୍ୟଶୈଳୀ ସହ ଆଗକୁ ବଢ଼ୁଛି। ଏହି ନୂତନ ଯୁଗର ମୌଳିକ ନୀତିଗୁଡ଼ିକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ତିନୋଟି ମୁଖ୍ୟ ସ୍ତମ୍ଭ ଉପରେ ଆଧାରିତ। ଏହାର ମୌଳିକ ନୀତିଗୁଡ଼ିକ ହେଲା – ଜନ-କଲ୍ୟାଣକାରୀ, ସକ୍ରିୟତା ଏବଂ ଉତ୍ତମ ଶାସନ!” ଶାସନର ଏହି ମୌଳିକ ନୀତିଗୁଡ଼ିକ ଉପରେ ବିସ୍ତୃତ ଆଲୋଚନା କରି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ କହିଥିଲେ ଯେ ଜାତୀୟ ଓ ରାଜ୍ୟ ସ୍ତରରେ ଚୟନ ପ୍ରକ୍ରିୟାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଯତ୍ନର ସହ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯିବା ଆବଶ୍ୟକ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଏପରି ପେଶାଦାର ଅଧିକାରୀଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କରାଯାଇପାରିବ, ଯେଉଁମାନେ ସକ୍ରିୟ ଭାବେ ସମସ୍ୟାଗୁଡ଼ିକର ପୂର୍ବାନୁମାନ କରିପାରିବେ ଏବଂ କୌଣସି ଅନାବଶ୍ୟକ ଚାପ କିମ୍ବା ପ୍ରଭାବ ବିନା କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରିବେ। ସେ ସମ୍ବେଦନଶୀଳ ପ୍ରଶାସନିକ ଅଧିକାରୀଙ୍କ ଆବଶ୍ୟକତା ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱାରୋପ କରିଥଲେ। ଏଭଳି ଅଧିକାରୀମାନେ ଅଭିନବ ସମାଧାନ ଖୋଜିବେ, ସକ୍ରିୟ ଭାବେ ନାଗରିକଙ୍କ ଜୀବନକୁ ସହଜ କରିବେ ଏବଂ ଜନସାଧାରଣଙ୍କ ଉପରେ ଆଇନର ପ୍ରଭାବକୁ ଗଭୀର ଭାବେ ବିଶ୍ଳେଷଣ କରିବେ। ଆମକୁ ଦେଶକୁ ଏପରି ପେଶାଦାର ଅଧିକାରୀ ପ୍ରଦାନ କରିବାକୁ ହେବ ଯେଉଁମାନେ କଠିନ ସମସ୍ୟାରୁ ମୁକୁଳିବାର ଅଭିନବ ଉପାୟ ଖୋଜି ବାହାର କରିପାରିବେ।
ସମାଜ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଉଥିବା ଅଭୂତପୂର୍ବ ବୈଷୟିକ ପରିବର୍ତ୍ତନ ସମ୍ପର୍କରେ ଆଲୋଚନା କରି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ସତର୍କ କରାଇଥିଲେ ଯେ ଭବିଷ୍ୟତର ପ୍ରଶାସନିକ ଅଧିକାରୀମାନଙ୍କୁ ସୂଚନା ଯୁଦ୍ଧ (ଇଫର୍ମେସନ ୱାରଫେୟାର),, ଆଲଗୋରିଦମିକ ପକ୍ଷପାତିତା ଏବଂ ଜଳବାୟୁ ନ୍ୟାୟ (କ୍ଲାଇମେଟ୍ ଜଷ୍ଟିସ୍) ଭଳି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନୂତନ କ୍ଷେତ୍ରର ମୁକାବିଲା କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ନିଯୁକ୍ତି ସଂସ୍ଥାଗୁଡ଼ିକ ପ୍ରାର୍ଥୀଙ୍କ ଦୂରଦୃଷ୍ଟି ଏବଂ ଜଟିଳ ସମସ୍ୟା ସମାଧାନର ଦକ୍ଷତାକୁ ଅଗ୍ରାଧିକାର ଦେଇ ଏହି ବିଶ୍ୱସ୍ତରୀୟ ପରିବର୍ତ୍ତନ ସହିତ ନିଜକୁ ଖାପ ଖୁଆଇ ନେବାକୁ ସେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଥିଲେ। ଏଭଳି ପରିସ୍ଥିତିରେ, ଚୟନ ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଆମକୁ ଜଟିଳ ସମସ୍ୟା ସମାଧାନ ଏବଂ ଦୂରଦୃଷ୍ଟିର ପରୀକ୍ଷଣକୁ ମଧ୍ୟ ଅଗ୍ରାଧିକାର ଦେବାକୁ ପଡ଼ିବ। ପ୍ରଶାସନିକ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ବ୍ୟାପକ ପରିବର୍ତ୍ତନର ଆବଶ୍ୟକତା ଉପରେ ଗୁରୁତ୍ୱାରୋପ କରି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ କହିଥିଲେ ଯେ ପରୀକ୍ଷା ପରିଚାଳନା କରୁଥିବା ସଂସ୍ଥାଗୁଡ଼ିକ ଦେଶର ବ୍ୟାପକ ସଂସ୍କାର ପ୍ରକ୍ରିୟା ସହିତ ତ୍ୱରିତ ଗତିରେ ସମନ୍ୱୟ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ୍। ଏଥିପାଇଁ ସେମାନେ ‘ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟସୀମା’ ନୀତି ଆପଣାଇ ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟାର ଅବଧିକୁ ହ୍ରାସ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ, କିନ୍ତୁ ଏହା କରିବା ସମୟରେ ପରୀକ୍ଷାର ମାନ ବଜାୟ ରହିବା ଦରକାର। ଦୀର୍ଘଅବଧିର ପରୀକ୍ଷା ପ୍ରକ୍ରିୟା ପରିବାର ଉପରେ କୋଚିଂ ଫିସ୍, ଘରଭଡ଼ା ଏବଂ ପରିବହନ ଭଳି ଆର୍ଥିକ ବୋଝ ପକାଇଥାଏ। ତେଣୁ ପରୀକ୍ଷା ଚକ୍ରକୁ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ କରିବା ଏକ ମୌଳିକ ନ୍ୟାୟିକ ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ପରିଣତ ହୋଇଛି। ଏହା ଏକ ସମାନତାମୂଳକ ସଂସ୍କାର ମଧ୍ୟ ହେବ।
ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ସଂସ୍ଥାଗତ କ୍ଷମତା ନିର୍ମାଣକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରି, ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ରାଜ୍ୟ କମିଶନଗୁଡ଼ିକ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଅଭ୍ୟାସଗୁଡ଼ିକୁ ଅଂଶୀଦାର କରୁଥିବା ବିଦ୍ୟମାନ ଜାତୀୟ ସମ୍ମିଳନୀଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଆନ୍ତର୍ଜାତୀୟ ମାନଦଣ୍ଡ ଅଧ୍ୟୟନ କରି ଏବଂ ପ୍ରଯୁକ୍ତିବିଦ୍ୟା ଦକ୍ଷତା ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଏହି ମଞ୍ଚଗୁଡ଼ିକୁ ଉନ୍ନତ କରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ। ସେ ଦେଶବ୍ୟାପୀ ଅଂଶଗ୍ରହଣକାରୀ ଯୁବକମାନଙ୍କୁ ବିପୁଳ ଆଶ୍ୱସ୍ତି ଏବଂ ସ୍ପଷ୍ଟତା ପ୍ରଦାନ କରିବା ପାଇଁ କ୍ରସ୍-ଲର୍ଣ୍ଣିଂ ଏବଂ ମାନକୀକରଣ ପ୍ରକ୍ରିୟା ପାଇଁ ପରାମର୍ଶ ଦେଇଥିଲେ। କ୍ରସ୍-ଲର୍ଣ୍ଣିଂର ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା ୟୁପିଏସସିକୁ ମଧ୍ୟ ଲାଭାନ୍ଵିତ କରିବ ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ରାଜ୍ୟର ଚୟନ କମିଶନ ମଧ୍ୟ ଲାଭବାନ ହେବେ। ନିରନ୍ତର ସଂସ୍ଥାଗତ ଅଭିବୃଦ୍ଧିର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆବଶ୍ୟକତାକୁ ଦୋହରାଇ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ପରାମର୍ଶ ଦେଇଥିଲେ ଯେ ୟୁପିଏସସି ଏବଂ ରାଜ୍ୟ ଚୟନ କମିଶନ ଉଭୟ ନିରନ୍ତର ଭାବରେ ନିଜସ୍ୱ କ୍ଷମତା ନିର୍ମାଣ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ଦେବା ଉଚିତ। ସେ ସରକାରୀ କର୍ମଚାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ଜାତୀୟ ମିଶନ ଅଧୀନରେ ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଡିଜିଟାଲ୍ ଭିତ୍ତିଭୂମିକୁ ବ୍ୟାପକ ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ ପରାମର୍ଶ ଦେଇଥିଲେ। ମିଶନ କର୍ମଯୋଗୀ ଅଧୀନରେ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିବା ଆଇ – ଗଟ ପ୍ଲାଟଫର୍ମକୁ ଏଥିପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇପାରିବ ବୋଲି ଶ୍ରୀ ମୋଦୀ କହିଥିଲେ।
ଅଧିକାରୀମାନଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କର ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଜାତୀୟ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ବିଷୟରେ ମନେ ପକାଇ, ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଗୁରୁତ୍ୱାରୋପ କରିଥିଲେ ଯେ ଯୁବ ଶକ୍ତିକୁ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜାତୀୟ ଶକ୍ତିରେ ରୂପାନ୍ତରିତ କରିବା ସେମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ଲକ୍ଷ୍ୟ। ସେ ଏହି କଥାକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ ଯେ ସୁଯୋଗଗୁଡ଼ିକ ଆଉ କେବଳ ବଡ଼ ସହରର କିଛି ବିଶେଷ ସୁବିଧାପ୍ରାପ୍ତ ବର୍ଗ ମଧ୍ୟରେ ସୀମିତ ନାହିଁ, ବରଂ ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳର ପ୍ରତିଭାବାନ ଯୁବକଯୁବତୀଙ୍କ ନିକଟରେ ମଧ୍ୟ ପହଞ୍ଚୁଛି। ସେ ଗର୍ବର ସହ ସିଭିଲ୍ ସର୍ଭିସ୍ରେ ମହିଳା ପ୍ରାର୍ଥୀଙ୍କ ସଂଖ୍ୟାରେ ହୋଇଥିବା ନାଟକୀୟ ବୃଦ୍ଧିକୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ — ଯାହା ୧୯୫୨ ମସିହାରେ ମାତ୍ର ୩ ପ୍ରତିଶତ ଥିବାବେଳେ ବର୍ତ୍ତମାନ ୩୦ ପ୍ରତିଶତରୁ ଅଧିକ ହୋଇଛି — ଏବଂ ଏହା ସହିତ ୨୦୧୪ ପରଠାରୁ ଚାରିଜଣ ୟୁପିଏସସି ଅଧ୍ୟକ୍ଷଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ତିନିଜଣ ମହିଳାଙ୍କ ଐତିହାସିକ ନିଯୁକ୍ତି ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥିଲେ। ଏହି ପରିବର୍ତ୍ତନଗୁଡ଼ିକ କେବଳ ପରିସଂଖ୍ୟାନ ନୁହେଁ ; ଏହା ଦର୍ଶାଇଥାଏ ଯେ ଦେଶରେ ସୁଯୋଗର ପରିସର କେତେ ବିସ୍ତାରିତ ହୋଇଛି।
୧୯୭୬ ମସିହାରେ ଅନୁଷ୍ଠାନର ୫୦ତମ ବାର୍ଷିକୀ ପାଳନ ପରଠାରୁ ପରୀକ୍ଷାର୍ଥୀଙ୍କ ଅଂଶଗ୍ରହଣରେ ହୋଇଥିବା ବିପୁଳ ବୃଦ୍ଧି ଉପରେ ଆଲୋକପାତ କରି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ କହିଥିଲେ ଯେ ପରୀକ୍ଷାର୍ଥୀଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ୪୫ ଗୁଣ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛି। ଏହା ଏକ ବିଶାଳ ଜାତୀୟ ପ୍ରତିଭା ଭଣ୍ଡାରକୁ ସୂଚିତ କରୁଛି, ଯାହା ଚୟନକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଉପରେ ଏକ ବୃହତ୍ ଦାୟିତ୍ୱ ନ୍ୟସ୍ତ କରୁଛି। ସେ କମିଶନଙ୍କୁ ମନେ ପକାଇ ଦେଇଥିଲେ ଯେ, ସେମାନେ କେବଳ ପ୍ରାର୍ଥୀ ଚୟନ କରୁନାହାନ୍ତି, ବରଂ ଏପରି ବ୍ୟକ୍ତିବିଶେଷଙ୍କୁ ବାଛୁଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ତୃଣମୂଳ ସ୍ତରରେ ସରକାରଙ୍କ ପ୍ରତିନିଧି ତଥା ମୁଖ୍ୟ ଚେହେରା ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ। ଶ୍ରୀ ମୋଦୀ ଦୃଢ଼ତାର ସହ କହିଥିଲେ, “ତେଣୁ, ସଠିକ୍ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଚୟନ କରିବାର ଏକ ବିଶାଳ ଦାୟିତ୍ୱ ଆପଣ ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ରହିଛି।”
ଅନୁଷ୍ଠାନର ଦ୍ୱିତୀୟ ଶତାବ୍ଦୀ ଆଡ଼କୁ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇ, ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ କମିଶନଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ ଦେଇଥିଲେ ଯେ ସେମାନେ ନିଜର ମୌଳିକ ବିଶ୍ୱସନୀୟତାକୁ ଅକ୍ଷୁର୍ଣ୍ଣ ରଖି ଭବିଷ୍ୟତର ଆହ୍ୱାନର ମୁକାବିଲା କରିବା ପାଇଁ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟଶୈଳୀରେ ବ୍ୟାପକ ଉନ୍ନତି ଆଣନ୍ତୁ। ୟୁପିଏସସିର ମୂଳ ପରିଚୟ – ଯଥା ଏହାର ସ୍ୱାଧୀନତା, ନିରପେକ୍ଷତା, ମେଧା, ଗୋପନୀୟତା ଏବଂ ସ୍ୱଚ୍ଛ ପ୍ରକ୍ରିୟା – ସର୍ବଦା ଅକ୍ଷୁର୍ଣ୍ଣ ରହିବା ଆବଶ୍ୟକ ଏବଂ ଏଥିରେ କୌଣସି ପ୍ରକାରର ବୁଝାମଣା କରାଯାଇପାରିବ ନାହିଁ। ଏହି ମୂଲ୍ୟବୋଧଗୁଡ଼ିକ ସର୍ବଦା ବଜାୟ ରହିବା ଉଚିତ୍। ଭବିଷ୍ୟତ-ମୁଖୀ ବାର୍ତ୍ତା ସହିତ ନିଜର ଅଭିଭାଷଣ ଶେଷ କରି ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଗଭୀର ଆଶା ବ୍ୟକ୍ତ କରିଥିଲେ ଯେ ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନ ନିଜର ନୂତନ ଶତାବ୍ଦୀରେ ମଧ୍ୟ ସଫଳତାର ସହ ଅଗ୍ରଗତି ଜାରି ରଖିବ ଏବଂ ନିଜକୁ ସମୟୋପଯୋଗୀ କରି ଗଢ଼ି ତୋଳିବ।
