ଭୁବନେଶ୍ୱର: ପ୍ରଦେଶ କଂଗ୍ରେସ କମିଟି ସଭାପତି ଭକ୍ତଚରଣ ଦାସ ବୁଧବାର ଜଓ୍ବାହରଲାଲ ନେହରୁଙ୍କ ପୁଣ୍ୟତିଥିରେ ତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତିପୂତ ଶ୍ରଦ୍ଧାଂଜଳି ଅର୍ପଣ କରିଛନ୍ତି। କଂଗ୍ରେସ ଭବନରେ ଏହି ଅବସରରେ ଗଣମାଧ୍ୟମକୁ ଶ୍ରୀ ଦାସ କହିଛନ୍ତି, ଦେଶର ପ୍ରଥମ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବରେ ନେହରୁଙ୍କ ପରି ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିଜୀବୀ ଏବଂ ଦୂରଦର୍ଶୀ ନେତାଙ୍କୁ ପାଇ ଭାରତୀୟ ଗଣତନ୍ତ୍ର ଭାଗ୍ୟବାନ। ଜଣେ ଐତିହାସିକ-ସାହିତ୍ୟିକ ଭାବରେ ତାଙ୍କର ଜ୍ଞାନ ଏପରି ଥିଲା ଯେ, ଯଦି ସେ ‘ଦି ଡିସକଭରୀ ଅଫ୍ ଇଣ୍ଡିଆ’ ଏବଂ ‘ଗ୍ଲିମ୍ପସେସ୍ ଅଫ୍ ୱାର୍ଲ୍ଡ ହିଷ୍ଟ୍ରି’ ଭଳି ଦୁଇଟି ପୁସ୍ତକ ରଚନା କରିବା ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କିଛି କରିନଥାନ୍ତେ, ତେବେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଜଣେ ମହାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତି ଭାବରେ ଗଣନା କରାଯାଇଥାନ୍ତା। ଆମର ବର୍ତ୍ତମାନର ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ବିପରୀତ, ନେହେରୁ ଶୀତଳ ଯୁଦ୍ଧ ସମୟରେ ଦୁଇଟି ବିଶ୍ୱ ଗୋଷ୍ଠୀ ମଧ୍ୟରୁ କାହା ଆଗରେ କେବେ ମୁଣ୍ଡ ନୁଆଇଁ ନଥିଲେ। ଗୋଷ୍ଠୀ-ନିରପେକ୍ଷ ଆନ୍ଦୋଳନ (ନାମ୍) ବିଶ୍ୱ ନେତୃତ୍ୱ ପ୍ରତି ତାଙ୍କର ଏକ ମୂଳ ଅବଦାନ ଥିଲା। ଯଦି ନେହେରୁ ଆଜି ଭାରତର ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ହୋଇଥାନ୍ତେ, ଆଜିର ବିଶ୍ୱସ୍ତରୀୟ ଅଶାନ୍ତି ମଧ୍ୟରେ ଯଦି ଭାରତର ନେତୃତ୍ୱ ନେଉଥାନ୍ତେ, ତେବେ ତାଙ୍କର ବୈଦେଶିକ ନୀତି ସାମ୍ପ୍ରତିକ ବାସ୍ତବତା ସହିତ ସାଂସ୍କୃତିକ ଓ ଐତିହାସିକ ନୀତିଗୁଡ଼ିକର ସନ୍ତୁଳନ ରକ୍ଷା କରି, ଆଧୁନିକ ଜଟିଳତା ଅନୁଯାୟୀ ରଣନୀତିକ ସ୍ୱାଧୀନତାର ମୂଳ ଦର୍ଶନକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଥାନ୍ତା। ସେ ଥିଲେ, ଆଜି ବହୁମେରୁତା ଓ ବହୁମୁଖୀ ସମ୍ପର୍କ ବିଶ୍ବ-ରାଜନୀତିର ଧାରା ହୋଇଥା’ନ୍ତା। ନେହେରୁ ବୋଧହୁଏ ‘ଗୋଷ୍ଠୀ-ନିରପେକ୍ଷତା’କୁ ସକ୍ରିୟ, ପ୍ରସଙ୍ଗ-ଭିତ୍ତିକ ସହବନ୍ଧିତା ଭାବରେ ପୁନଃନାମକରଣ କରିଥାନ୍ତେ। କୌଣସି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗୋଷ୍ଠୀରେ ଯୋଗ ଦେବା ପରିବର୍ତ୍ତେ, ଭାରତ ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ଦେଶଗୁଡ଼ିକ ସହିତ ଦୃଢ଼ ସମ୍ପର୍କ ବଜାୟ ରଖିବା ସହ ଗ୍ଲୋବାଲ ସାଉଥର ବିକାଶଶୀଳ ଦେଶଗୁଡ଼ିକ ସହିତ ମଧ୍ୟ ସମ୍ପର୍କ ରଖିଥାନ୍ତା।
ଶ୍ରୀ ଦାସ ଆହୁରି କହିଛନ୍ତି, ଯଦି ନେହରୁ ପ୍ରଧାନମନ୍ତ୍ରୀ ଥା’ନ୍ତେ, ଋଷ-ୟୁକ୍ରେନ ଓ ଇରାନ-ଇସ୍ରାଏଲ ଭଳି ସଂଘର୍ଷରେ, ସେ ପୁରୁଣା ମିତ୍ରମାନଙ୍କ ସହ ସମ୍ପର୍କ ଅକ୍ଷୁଣ୍ଣ ରଖିବା ପାଇଁ ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ଚାପକୁ ପ୍ରତିହତ କରିଥାନ୍ତେ। ସେ ବିଶ୍ୱସ୍ତରୀୟ ମଞ୍ଚଗୁଡ଼ିକୁ ବ୍ୟବହାର କରି ଭାରତକୁ ବିକାଶଶୀଳ ଦେଶଗୁଡ଼ିକର ସ୍ୱର ଭାବରେ ଉପସ୍ଥାପିତ କରିଥାନ୍ତେ, ଯେଉଁଥିରେ ଆର୍ଥିକ ସମାନତା ଏବଂ ଜଳବାୟୁ-ନ୍ୟାୟ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କେନ୍ଦ୍ରୀଭୂତ ହୋଇଥାନ୍ତା। ଆଲୋଚନା ଉପରେ ନିଜର ବିଶ୍ୱାସକୁ ବଜାୟ ରଖି, ନେହେରୁ ୟୁରୋପ ଏବଂ ମଧ୍ୟପ୍ରାଚ୍ୟ ଭଳି ବିଶ୍ୱର ଅଶାନ୍ତ ଅଞ୍ଚଳଗୁଡ଼ିକରେ ତୁରନ୍ତ ଯୁଦ୍ଧବିରତି ପାଇଁ ଚାପ ପ୍ରୟୋଗ କରିଥାନ୍ତେ ଏବଂ ଭାରତକୁ ଏକ ନିରପେକ୍ଷ ମଧ୍ୟସ୍ଥି ଭାବରେ ଆଗେଇ ନେଇଥାନ୍ତେ। ଜାତିସଂଘ ସୁରକ୍ଷା ପରିଷଦ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଅଚଳାବସ୍ଥାକୁ ସେ ତୀବ୍ର ସମାଲୋଚନା କରିଥାନ୍ତେ ଏବଂ ବିଶ୍ୱ ଶାସନକୁ ଆଧୁନିକ ସମୟର ପ୍ରତିନିଧିତ୍ୱ କରିବା ପାଇଁ ଗଣତାନ୍ତ୍ରିକ ସଂସ୍କାର ନିମନ୍ତେ ଜୋରଦାର ଅଭିଯାନ ଚଲାଇଥାନ୍ତେ। ଯଦିଓ ନେହେରୁ ପ୍ରାରମ୍ଭରେ ‘ହିନ୍ଦୀ-ଚୀନି ଭାଇ-ଭାଇ’ ସ୍ଲୋଗାନକୁ ସମର୍ଥନ କରିଥିଲେ, ୧୯୬୨ ଯୁଦ୍ଧ ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିକୋଣକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବଦଳାଇ ଦେଇଥିଲା। ଆଜି, ସେ ବୋଧହୁଏ ଚୀନକୁ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରଣନୀତିକ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱୀ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରିଥାନ୍ତେ, ଯେଉଁଥିରେ କୂଟନୈତିକ ସମ୍ପର୍କ ସହିତ ସୀମାରେ ଦୃଢ଼ ସାମରିକ ପ୍ରସ୍ତୁତିର ସମନ୍ୱୟ ରହିଥାନ୍ତା।
ଦୁଇଟି ମେରୁରେ ବିଭାଜିତ ବିଶ୍ବର କୌଣସି ଗୋଷ୍ଠୀ ପ୍ରତି ଆନୁଗତ୍ୟ ପ୍ରକାଶ ନ କରି ଗୋଷ୍ଠୀ ନିରପେକ୍ଷ ଆନ୍ଦୋଳନର ସ୍ରଷ୍ଟା ହୋଇଥିବା ନେହରୁଙ୍କ ପ୍ରତି ବିଶ୍ବ ସମୁଦାୟର, ବିଶେଷ କରି ଆମେରିକା ରାଷ୍ଟ୍ରପତିମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୂତ ସମ୍ମାନ ଥିଲା। ଏପରିକି ବାରମ୍ବାର ପ୍ରଟୋକଲ ଭାଙ୍ଗି ତାଙ୍କୁ ବିମାନବନ୍ଦରରୁ ସ୍ବାଗତ କରିବାକୁ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଟ୍ରୁମ୍ୟାନ ଓ କେନେଡିଙ୍କ ସ୍ତରର ବିଶ୍ବର ନାମକରା ନେତାମାନେ ପହଞ୍ଚିଯାଉଥିଲେ। କେମ୍ବ୍ରିଜରେ ପାଠ ପଢ଼ିଥିବା ତଥା ବୌଦ୍ଧିକ ନେତୃତ୍ବର ପ୍ରତୀକ ଭାବେ ପରିଗଣିତ ନେହରୁଙ୍କୁ ଶୁଣିବାକୁ ବିଶ୍ବର ପ୍ରାୟ ପାଶ୍ଚାତ୍ୟ ବ୍ୟାବସ୍ଥାପିକା, ବିଶେଷ କରି ଆମେରିକୀୟ କଂଗ୍ରେସ ବ୍ୟଗ୍ର ହୋଇଉଠୁଥିଲା। ଅନ୍ୟ ପକ୍ଷରେ ନିଜ ଢୋଲ ନିଜେ ବଜାଇବାରେ ଓସ୍ତାଦ ମୋଦୀ ଚତୁରତାର ସହ ନିଜର ଏହି ଅଭାବଟିକୁ ସବୁବେଳେ ଅନ୍ୟ ବାଟରେ ପୂରଣ କରିବା ଚେଷ୍ଟାରେ ରହନ୍ତି। କେତେବେଳେ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଓବାମା ଓ ଟ୍ରମ୍ପଙ୍କୁ ନିଜର ଘନିଷ୍ଠ ବନ୍ଧୁ ବୋଲି ବାହାସ୍ଫୋଟ ମାରନ୍ତି ତ ଆଉ କେତେବେଳେ ପୁଣି ମାକ୍ରୋଁ, ସୁନକଙ୍କ ପରି ନେତାଙ୍କୁ କୁଣ୍ଢାଇପକାଇ ଅସ୍ବସ୍ତିକର ପରିବେଶ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି। ତେବେ ପ୍ରଟୋକଲ ଭାଙ୍ଗି ତାଙ୍କୁ ବିମାନବନ୍ଦରରୁ ପାଛୋଟି ନେବାକୁ ବିଶ୍ବର ବଡ଼ବଡ଼ ନେତା କ୍ବଚିତ ଆସନ୍ତି। ବିଦେଶ ମନ୍ତ୍ରୀରେ କାମ ଚଳିଯାଏ। ତାଙ୍କ ବିରୋଧରେ ରାଷ୍ଟ୍ରପତି ଟ୍ରମ୍ପ ବାରମ୍ବାର ଅଶାଳୀନ ମତମନ୍ତବ୍ୟ ଦେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ଏଡ଼ାଇଯାଆନ୍ତି। ନିଜକୁ ବିଶ୍ବର ଜଣେ ଜନାଦୃତ ନେତା ଭାବେ ଉପସ୍ଥାପିତ କରିବାକୁ ଯାଇ ଦେଶର ରାଜକୋଷରୁ ଶହଶହ କୋଟି ଟଙ୍କା ବ୍ୟୟ କରି ବିଦେଶ ଭୂଇଁରେ ‘ହାଓଡି ମୋଦୀ’ ପରି ପ୍ରବାସୀ ଜନସମୂହଙ୍କର ବିରାଟ ରାଲିମାନ ଆୟୋଜନ କରନ୍ତି।
ଯେଉଁମାନେ ଭାରତ ପାଇଁ ନେହେରୁଙ୍କ ଅବଦାନ ଉପରେ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରାଇଦେଇ ସେ କହିଛନ୍ତି, ନେହେରୁ ନିଜ ସମୟରେ ବହୁ ରାଷ୍ଟ୍ର-ନିର୍ମିତ ପ୍ରତିଷ୍ଠାନ ଏବଂ ଭିତ୍ତିଭୂମି ପ୍ରକଳ୍ପଗୁଡ଼ିକୁ “ଆଧୁନିକ ଭାରତର ମନ୍ଦିର” ବୋଲି କହିଥିଲେ। ନେହରୁ ଗଢ଼ିଥିବା ଶହଶହ ବିଶ୍ବସ୍ତରର ଅନୁଷ୍ଠାନ ମଧ୍ୟରୁ କିଛି ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ଅନୁଷ୍ଠାନ:-
1. ଆଇଆଇଟି (IITs – ଇଣ୍ଡିଆନ୍ ଇନଷ୍ଟିଚ୍ୟୁଟ୍ ଅଫ୍ ଟେକ୍ନୋଲୋଜି)
2. ଆଇଆଇଏମ୍ (IIMs – ଇଣ୍ଡିଆନ୍ ଇନଷ୍ଟିଚ୍ୟୁଟ୍ ଅଫ୍ ମ୍ୟାନେଜମେଣ୍ଟ)
3. ଏନଆଇଏସ (NIS – ନ୍ୟାସନାଲ୍ ଇନଷ୍ଟିଚ୍ୟୁଟ୍ ଅଫ୍ ସାଇନ୍ସ)
4. ୟୁଜିସି (UGC – ୟୁନିଭରସିଟି ଗ୍ରାଣ୍ଟସ୍ କମିଶନ)
5. ଯୋଜନା ଆୟୋଗ (Planning Commission)
6. ବାର୍କ (BARC – ଭାଭା ଆଟୋମିକ୍ ରିସର୍ଚ୍ଚ ସେଣ୍ଟର)
7. ଏନଆଇଟି (NITs – ନ୍ୟାସନାଲ୍ ଇନଷ୍ଟିଚ୍ୟୁଟ୍ ଅଫ୍ ଟେକ୍ନୋଲୋଜି)
8. ଏମ୍ସ (AIIMS – ଅଲ୍ ଇଣ୍ଡିଆ ଇନଷ୍ଟିଚ୍ୟୁଟ୍ ଅଫ୍ ମେଡିକାଲ୍ ସାଇନ୍ସେସ୍)
9. ଇନକୋସପାର୍ (INCOSPAR – ଇସ୍ରୋର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ରୂପ)
10. କାଉନସିଲ୍ ଅଫ୍ ସାଇଣ୍ଟିଫିକ୍ ଆଣ୍ଡ ଇଣ୍ଡଷ୍ଟ୍ରିଆଲ୍ ରିସର୍ଚ୍ଚ (CSIR) ଲାବୋରେଟୋରୀଗୁଡ଼ିକ
11. ହିନ୍ଦୁସ୍ତାନ ଏରୋନେଟିକ୍ସ ଲିମିଟେଡ୍ (HAL)
12. ଭାରତ ହେଭି ଇଲେକ୍ଟ୍ରିକାଲ୍ସ ଲିମିଟେଡ୍ (BHEL)
13. ଅଏଲ୍ ଆଣ୍ଡ ନ୍ୟାଚୁରାଲ୍ ଗ୍ୟାସ୍ କର୍ପୋରେସନ (ONGC)
14. ଷ୍ଟିଲ୍ ଅଥରିଟି ଅଫ୍ ଇଣ୍ଡିଆର ପ୍ରାରମ୍ଭିକ ଇସ୍ପାତ କାରଖାନାଗୁଡ଼ିକ
15. ଭାରତୀୟ ଜୀବନ ବୀମା ନିଗମ (LIC)
16. ନ୍ୟାସନାଲ୍ ଇନଷ୍ଟିଚ୍ୟୁଟ୍ ଅଫ୍ ଡିଜାଇନ୍ (NID)
17. ସାହିତ୍ୟ ଏକାଡେମୀ ଏବଂ ଲଳିତ କଳା ଏକାଡେମୀ
ତେଣୁକରି ଆଧୁନିକ ଭାରତର ପ୍ରକୃତ ନିର୍ମାତା ନେହରୁଙ୍କ ପ୍ରତି ଈର୍ଷା ଓ କୁତ୍ସାରଟନା ଛାଡ଼ି ମୋଦୀ ସରକାର ଓ ତାଙ୍କ ଦଳ ବିଜେପି ନେହରୁଙ୍କ ଦେଶ ପ୍ରତି ଅବଦାନକୁ ସ୍ମରଣ କଲେ ଦେଶର ମଙ୍ଗଳ ହେବ ବୋଲି ଶ୍ରୀ ଦାସ କହିଛନ୍ତି।]
