ଭୁବନେଶ୍ୱର: ଆପଣ ନିଶ୍ଚୟ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରିଥିବେ ଯେ ପ୍ରାୟତଃ ଡାକ୍ତର କିମ୍ବା ନର୍ସ ଇଞ୍ଜେକ୍ସନ ଦେବା ପୂର୍ବରୁ ସିରିଞ୍ଜରୁ ଟିକିଏ ପବନ ବାହାର କରନ୍ତି। ଆପଣ କେବେ ଭାବିଛନ୍ତି କି ଏହି ବାୟୁ କେଉଁଠାରୁ ଆସେ, ଏହାର କାର୍ଯ୍ୟ କ’ଣ, ଯଦି ଏହା ଶରୀରରେ ପ୍ରବେଶ କରେ ତେବେ କ’ଣ ହେବ। ଅନେକ ଲୋକ ବିଶ୍ୱାସ କରନ୍ତି ଯେ ଯଦି ଇଞ୍ଜେକ୍ସନରେ ଥିବା ପବନ ଶରୀର ଭିତରକୁ ଯାଏ, ତେବେ ଏହା ଜୀବନ ପାଇଁ ବିପଦପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇପାରେ। କ’ଣ ଏହି ବାୟୁ ପ୍ରକୃତରେ ବିପଦଜନକ, ସେଥିପାଇଁ ଡାକ୍ତରମାନେ ଏହାକୁ ବାହାର କରିଦିଅନ୍ତି। ଆସନ୍ତୁ ଜାଣିବା ସତ୍ୟ…
ଯେତେବେଳେ ଔଷଧକୁ ସିରିଞ୍ଜରେ ଭର୍ତ୍ତି କରାଯାଏ, ସେତେବେଳେ ଅଳ୍ପ ପବନ ସେଥିରେ ପ୍ରବେଶ କରିପାରେ, ତେଣୁ ଇଞ୍ଜେକ୍ସନ ଦେବା ପୂର୍ବରୁ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ କର୍ମୀମାନେ ସିରିଞ୍ଜକୁ ହାଲୁକା ଭାବରେ ଟାପ୍ କରନ୍ତି ଏବଂ ତା’ପରେ ସେଥିରୁ ପବନ ବାହାର କରନ୍ତି। ଏହାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ହେଉଛି ବାୟୁ ବବୁଲ୍ (ସିରିଞ୍ଜ ଏୟାର ବବୁଲ୍)କୁ ରକ୍ତ ପ୍ରବାହରେ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ରୋକିବା।
ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ବିଶେଷଜ୍ଞଙ୍କ ମତରେ, ଯଦିଓ ଶରୀରରେ ଅଳ୍ପ ପରିମାଣର ବାୟୁ (୧-୨ ମିଲି) ପ୍ରବେଶ କରେ, ସାଧାରଣତଃ କୌଣସି ବଡ଼ ବିପଦ ନାହିଁ। ଆମ ଶରୀର ଏହାକୁ ନିଜେ ଗ୍ରହଣ କରେ। କିନ୍ତୁ ଯଦି ଅଧିକ ପରିମାଣର ବାୟୁ (୫୦ ମିଲି କିମ୍ବା ଅଧିକ) ସିଧାସଳଖ ଶିରା ମଧ୍ୟକୁ ଯାଏ, ତେବେ ଏହା ଏୟାର ଏମ୍ବୋଲିଜମ୍ ନାମକ ଏକ ଅବସ୍ଥା ସୃଷ୍ଟି କରିପାରେ। ଏଥିରେ, ବାୟୁ ରକ୍ତ ପ୍ରବାହକୁ ଅବରୋଧ କରେ ଏବଂ ଏହା ମସ୍ତିଷ୍କ, ହୃଦୟ କିମ୍ବା ଫୁସଫୁସକୁ ଅମ୍ଳଜାନ ପହଞ୍ଚିବାରୁ ବାଧା ଦେଇପାରେ। ଏହା ମୃତ୍ୟୁ ମଧ୍ୟ ଘଟାଇପାରେ।
ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ବିଶେଷଜ୍ଞମାନେ କୁହନ୍ତି ଯେ ଏୟାର ଏମ୍ବୋଲିଜ୍ମ ବହୁତ ବିରଳ। ଅଧିକାଂଶ ଡାକ୍ତର ଏବଂ ନର୍ସ ଇଞ୍ଜେକ୍ସନ ଦେବା ପୂର୍ବରୁ ବାୟୁ ବୁଦବୁଦ ବାହାର କରିଦିଅନ୍ତି। ଏହା ଡାକ୍ତରୀ ବୃତ୍ତିଗତମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ମାନକ ଅଭ୍ୟାସ, ତେଣୁ ଭୟଭୀତ ହେବାର କୌଣସି ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ। ଇଞ୍ଜେକ୍ସନ ସବୁବେଳେ ଡାକ୍ତର କିମ୍ବା ବୃତ୍ତିଗତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯିବା ଉଚିତ, କେବେବି ନିଜକୁ ଇଞ୍ଜେକ୍ସନ ଦେବାର ଭୁଲ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ।
