ଭୁବନେଶ୍ୱର: ମହାପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଅନ୍ୟତମ ପରମ ଭକ୍ତ ଗୀତା ପଣ୍ଡାଙ୍କ ଜୀବନର ଏହି କାହାଣୀଟି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଲୌକିକ। ଏହା କେବଳ ଏକ ଗଳ୍ପ ନୁହେଁ, ବରଂ ଭଗବାନ ଓ ଭକ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ନିବିଡ଼ ସମ୍ପର୍କର ଏକ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଉଦାହରଣ।
ଗୀତା ପଣ୍ଡା ଓ “ଶ୍ରୀମଦ୍ ଭଗବଦ୍ ଗୀତା”
ଗୀତା ପଣ୍ଡାଙ୍କର ଗୀତା ପାଠ ପ୍ରତି ଏତେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଥିଲା ଯେ, ସେ ପ୍ରତିଦିନ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର ବେଢ଼ାରେ ବସି ଗୀତା ପାଠ ନ କରି ଜଳସ୍ପର୍ଶ ମଧ୍ୟ କରୁନଥିଲେ। ସେ ବିଶ୍ଵାସ କରୁଥିଲେ ଯେ ଗୀତା ହେଉଛି ଭଗବାନଙ୍କର ଶରୀର। ତାଙ୍କର ଏହି ନିଷ୍ଠା ଦେଖି ସ୍ଵୟଂ ଜଗନ୍ନାଥ ଜଣେ ଶିଷ୍ୟ ରୂପରେ ଆସି ତାଙ୍କ ପାଖରେ ବସି ଗୀତା ଶୁଣୁଥିଲେ।
ପୋଥି କାଟିବା ବା ପୋଡ଼ିବାର କାହାଣୀ:
ଗୀତା ପଣ୍ଡାଙ୍କ ଘରର ଅବସ୍ଥା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଚନୀୟ ଥିଲା। ସେ ସାରା ଦିନ ଭକ୍ତିରେ ମଗ୍ନ ରହୁଥିବାରୁ ଘର ଚଳାଇବା ପାଇଁ ଅର୍ଥ ଉପାର୍ଜନ କରିପାରୁ ନଥିଲେ। ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ଏଥିପାଇଁ ସବୁବେଳେ ଚିନ୍ତିତ ଓ କ୍ରୋଧିତ ରହୁଥିଲେ।
୧. ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଅସନ୍ତୋଷ: ଦିନେ ଘରେ ଖାଇବାକୁ କିଛି ନଥିଲା। ସ୍ତ୍ରୀ ବହୁତ କଷ୍ଟରେ ଘର ଚଳାଉଥିଲେ। ସେ ଭାବିଲେ ଯେ, ଏହି “ଗୀତା ପୋଥି” ପାଇଁ ହିଁ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ପାଗଳ ଭଳି ବୁଲୁଛନ୍ତି ଏବଂ ପରିବାର ପ୍ରତି ଧ୍ୟାନ ଦେଉ ନାହାଁନ୍ତି।
୨. ପୋଥିକୁ କାଟିବା ବା ପୋଡ଼ିବା: କ୍ରୋଧର ବଶବର୍ତ୍ତୀ ହୋଇ ସେ ଗୀତା ପଣ୍ଡାଙ୍କର ସେହି ପ୍ରିୟ ଗୀତା ପୋଥିଟିକୁ ଧରି ଛୁରୀରେ କାଟି ଦେଇଥିଲେ (କେତେକ ବର୍ଣ୍ଣନାରେ ଏହାକୁ ନିଆଁରେ ପୋଡ଼ିଦେବା କଥା ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ)। ସେ ପୋଥିର ପୃଷ୍ଠା ଗୁଡ଼ିକୁ ଚିରି ଫିଙ୍ଗି ଦେଇଥିଲେ।
୩. ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଶରୀରରୁ ରକ୍ତ: ଠିକ୍ ସେହି ସମୟରେ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର ଭିତରେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖାଗଲା। ସେବାୟତମାନେ ଦେଖିଲେ ଯେ, ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଶ୍ରୀଅଙ୍ଗରୁ ରକ୍ତ ଧାର ବହୁଛି। ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଜିଭ ଏବଂ ଶରୀରରେ କ୍ଷତ ଚିହ୍ନ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି, ଯେମିତି କେହି ତାଙ୍କୁ ଧାରୁଆ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଆଘାତ କରିଛି।
ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ “ବଳିଆ ବାଉତ” ବେଶ ଓ ଗୀତା ପଣ୍ଡାଙ୍କ ଘରକୁ ଚାଉଳ ବୋଝ:
ଗୀତା ପଣ୍ଡାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ଯେତେବେଳେ କ୍ରୋଧରେ ଗୀତା ପୋଥିଟିକୁ କାଟି ଦେଲେ, ଗୀତା ପଣ୍ଡା ବହୁତ ମର୍ମାହତ ହୋଇ ପଡ଼ିଲେ। ସେ ମନେ ମନେ ସ୍ଥିର କଲେ ଯେ ସେ ଆଉ ଘରକୁ ଯିବେ ନାହିଁ ଏବଂ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ପାଖରେ ପଡ଼ି ରହିବେ। ସେପଟେ ଘରେ ଖାଇବାକୁ ମୁଠାଏ ଶସ୍ୟ ନଥିଲା।
ବଳିଆ ବାଉତଙ୍କ ଆଗମନ: ସେହି ସମୟରେ ଜଣେ କଳା ରଙ୍ଗର ହୃଷ୍ଟପୃଷ୍ଟ ବଳୁଆ ଯୁବକ (ସ୍ୱୟଂ ଜଗନ୍ନାଥ) ଗୋଟିଏ ବଡ଼ ଶଗଡ଼ରେ ବହୁତ ପରିମାଣର ଚାଉଳ, ଡାଲି, ପନିପରିବା ଏବଂ ମହୁ ଭଳି ସୁଆଦିଆ ମହାପ୍ରସାଦ ଧରି ଗୀତା ପଣ୍ଡାଙ୍କ ଘର ଦୁଆରେ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସହ କଥୋପକଥନ: ଗୀତା ପଣ୍ଡାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ବାହାରକୁ ଆସି ଦେଖିଲେ ଜଣେ ଶ୍ରମିକ ବହୁତ ସାମଗ୍ରୀ ଧରି ଠିଆ ହୋଇଛି। ସେ ପଚାରିଲେ, “ତୁମେ କିଏ? ଏସବୁ କୁଆଡ଼େ ଆସିଛି ?” ଶ୍ରମିକ ଜଣକ (ଜଗନ୍ନାଥ) କହିଲେ, “ମାଆ! ମୁଁ ଗୀତା ପଣ୍ଡାଙ୍କ ସେବକ, ମୋ ନାଁ ବଳିଆ। ବାବୁ ମନ୍ଦିରରେ ଗୀତା ପାଠ କରୁଛନ୍ତି, ସେ ମୋତେ ଏହି ସବୁ ସାମଗ୍ରୀ ଘରେ ଦେଇ ଆସିବାକୁ କହିଲେ।”
ପିଠିରେ ଆଘାତ ଚିହ୍ନ: ସାମଗ୍ରୀଗୁଡ଼ିକୁ ଘର ଭିତରେ ରଖିବା ସମୟରେ ଗୀତା ପଣ୍ଡାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ଦେଖିଲେ ଯେ ସେହି ବଳିଆ ନାମକ ଶ୍ରମିକର ପିଠିରେ ଏବଂ କାନ୍ଧରେ ଗଭୀର କଟା ଦାଗ ରହିଛି, ଯେଉଁଥିରୁ ରକ୍ତ ଝରୁଛି। ସେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇ ପଚାରିଲେ, “ରେ ବଳିଆ ! ତୋ ପିଠିରେ ଏ କ୍ଷତ କେମିତି ହେଲା ?”
ବଳିଆ କହିଲେ, “ମାଆ, ତୁମେ ଜାଣିନ ? ତୁମେ ହିଁ ତ ଆଜି ସକାଳେ ଛୁରୀରେ ମୋତେ କାଟି ଦେଇଛ !” ଏତିକି କହି ବଳିଆ ସେଠାରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ।
ସତ୍ୟର ପ୍ରକାଶ: ଗୀତା ପଣ୍ଡାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ସ୍ତବ୍ଧ ହୋଇଗଲେ। ସେ ବୁଝିପାରିଲେ ଯେ ସେ ଯେଉଁ ଗୀତା ପୋଥିଟିକୁ କାଟିଥିଲେ, ତାହା ଅନ୍ୟ କେହି ନୁହେଁ, ସ୍ୱୟଂ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ଅଙ୍ଗ ଥିଲା। ସେ କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ମନ୍ଦିରକୁ ଦଉଡ଼ିଲେ ଏବଂ ଗୀତା ପଣ୍ଡାଙ୍କ ପାଦ ଧରି କ୍ଷମା ମାଗିଲେ।
ଶିକ୍ଷା: ଏହି କାହାଣୀ ପ୍ରମାଣ କରେ ଯେ ଭକ୍ତର ସେବା ପାଇଁ ଭଗବାନ ନିଜେ କଷ୍ଟ ସହନ୍ତି ଏବଂ ଶ୍ରମିକ ସାଜିବାକୁ ମଧ୍ୟ ପଛାନ୍ତି ନାହିଁ।
